روى اين قرار حركت كردند و پيش رفتند و از تامرا [ ( 1 ) ] گذشتند . طغرل در محلى فرود آمد كه دياله در ميان او و دبيس واقع بود . دبيس بن صدقه پيش رفت تا به محلى برسد كه ملك طغرل قرار بود خود را به او برساند . ولى تقدير خداوند تعالى چنين بود كه ملك طغرل دچار تب شديدى شد . از طرف ديگر باران سختى نيز باريدن گرفت كه همانندش ديده نشده بود . آب زياد شد و سيل به راه افتاد . در اين وقت خليفهء عباسى در دسكره اقامت داشت . دبيس با دويست سوار به قصد معرهء نهروان حركت كرد در حالى كه

--> [ ( 1 ) ] - تامرا ( به فتح ميم و تشديد راء ) طسوجى است در جانب شرقى بغداد و داراى نهر وسيعى است كه در هنگام مد ، سفينه‌ها در آن رفت و آمد كنند . اين نهر از كوه‌هاى شهر زور و كوه‌هاى مجاور آن سرچشمه مىگيرد . در آغاز بيم آن ميرفت چون اين نهر از زمين‌هاى سنگى به خاكى نزول كند مجراى خود را بكند و خراب كند . و براى رفع آن هفت فرسخ بستر اين نهر را فرش كردند . و از آن هفت نهر جدا نمودند و هر نهرى براى يكى از نواحى بغداد اختصاص يافت كه عبارتند از : « جلولاء » ، « طابق » ، « برزى » ، « ابراز الروز » ، « نهروان » ، « ذنب » و آن نهر خالص است . هشام ابن محمد گفت : تامرا و نهروان ، دو پسر جوخى بودند كه اين نهر را كندند . بدين جهت بدانها منسوب شدند . ( از لغتنامه دهخدا )